Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 10 - 69. Detlev [2/3]

zondag 10 maart 2019

Vervolg van gisteren.

Inmiddels zijn er alweer twee nieuwe bibliofiele uitgaven verschenen bij De Hof van Jan: De Kakkerlakkenbond en De onderneming.

De Hof van Jan over De Onderneming (voorjaar 2019):


  

Onlangs ontving Detlev van Heest een vragenformulier van de belastinginspecteur. Het antwoord daarop behelst van alles en nog wat, maar niet echt een antwoord op de vragen. Niettemin werd zijn aangifte zonder verdere discussie goedgekeurd. Men kan dit boekje dan ook beschouwen als een cursus ‘hoe houd ik succesvol de belasting van het lijf’. Het boekje is verlucht met een viertal aan de tekst gerelateerde lino’s van Pita Snoeck. Daarbij de belastinginspecteur als pin-up en P.F. Thomése als bediende in een autowasstraat. Het boekje (21×25 cm) is met de hand gezet uit de Spectrum en in 120 exemplaren gedrukt onder de Korenmaat op Wool White Merinos van Cordenon. Het telt 20 bladzijden, is gesigneerd door auteur en kunstenares.

De belastinginspecteur als pin-up


Prachtig groot (formaat) klein (omvang) boek met krasse uitspraken, zoals over zijn (voormalige?) uitgeverij Van Oorschot:

Bij Uitgeverij Van Oorschot, bij welke mijn kloekste boeken zijn verschenen, klagen de redacteuren dat ik me te weinig als schrijver profileer (“Je hebt niet eens een website”, “Je komt nooit naar onze schrijversborrels”) en dat mijn productie niet hoog genoeg is. Dit laatste betwist ik, want mijn Van Oorschotboeken tellen in totaal 1.321 bladzijden. Het oeuvre van Willem Elsschot (bekend van zijn verdienmodel in Kaas) kan daaraan niet tippen met zijn niet eens 800 bladzijden. Waar klagen mijn redacteuren trouwens over? Een manuscript van mijn hand over een Hilversumse nieuwslezer wilden deze heren niet uitgeven (“Een te laag Van Heest-gehalte”, “Irrelevant  onderwerp”, “Geëmmer”, “Alleen maar dialogen”).

Een manuscript van mijn hand over een Hilversumse nieuwslezer…
Dat kende ik ook al, want dat werd De Kakkerlakkenbond!

De Hof van Jan over die uitgave (najaar 2018):



Detlev van Heest is de evenknie van zijn vriend J.J. Voskuil in het schrijven van prachtige dialogen. In De Kakkerlakkenbond is er een prominente rol voor de voormalige nieuwslezer Fred Emmer en zijn vierde ex-vrouw. Met de schrijver, vergezeld van de hond Vlam, komen ze onder andere te spreken over de Kakkerlakkenbond, een vakbond voor parkeercontroleurs, een initiatief dat gestrand is op… ja, waarop eigenlijk?
Het boekje telt 16 blz. De tekst is met de hand gezet uit de Spectrum en werd in ruim honderd exemplaren gedrukt onder de Korenmaat. De tekeningen zijn vervaardigd door Paul van der Steen. Het boekje is gesigneerd door auteur en tekenaar. Als bijlage ontvangt men een losse lino van Pita Snoeck..

Dat is deze:



Nu al drie zeer authentieke bibliofiele uitgaven die ik las van deze eigenzinnige auteur. 

Wordt vervolgd!

Archief 2019