Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 9 - 63. I.M. Peter van Gestel [2/2]

maandag 04 maart 2019

Vervolg van gisteren.

Prachtig eerbetoon aan Peter van Gestel door Thomas de Veen in NRC-Handelsblad van deze maandag. Hij attendeert me op nog meer samen met Peter van Straaten geschreven boeken, namelijk de Ko Kuier (Carmiggeltiaanse, zij het van een veel jeugdiger slenteraar door Amsterdam)-uitgaven Uit het leven van Ko Kuier (1984) en Ko Kuier en zijn stadsgenoten (1985). 
 

 


Ik zag ze over het hoofd, want er staan hier ook zoveel boekenmeters rond Van Straaten. Tijdens het zoeken en vinden van die boeken ontdek ik er nog meer van hen samen, waaronder Winterijs (2001).




De Veen wijst erop dat de regel In de man zit nog een jongen – titel van de biografie die Elsbeth Etty schreef over Willem Wilmink – afkomstig is uit een gedicht dat Wilmink voor Van Gestel schreef:

In de man zit nog een jongen
en die zal daar altijd blijven
en wie schrijver is geworden
zal daarover schrijven

En ik leer nog meer. Ik citeer:
Het donkerste boek in Van Gestels oeuvre, Die dag aan zee (2003), is geïnspireerd op de zelfdoding van Van Gestels jongvolwassen broer. De slotzin is typerend: ‘Van alles maken we tenslotte een mooi verhaal.’
 



En juist dat boek vind ik dus niet terug in mijn bibliotheek!


Archief 2019