Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker en vaker iets minder - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. 

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2024202320222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, begint rond (en meestal al ruim voor) vijf uur 's morgens. Om te schrijven zijn het mijn meest productieve uren van de dag.

Week 8 - 58. Sully

woensdag 27 februari 2019



Dit nieuwsbericht, en vooral de beelden erbij, trokken vandaag mijn aandacht. Mijn lezers vinden het waarschijnlijk Amerikaans-soft, maar ik ben nu eenmaal een grote hondenvriend (wat iets anders is dan een grote-hondenvriend, want de grootte maakt mij niets uit). Bovendien had ik me al eens afgevraagd wat er van Sully geworden is. 
 

Labrador Sully – vernoemd naar een heldhaftige piloot – was in de laatste levensfase van het leven van George H.W. Bush de hulphond van deze eind november overleden oud-president, die leed aan de ziekte van Parkison. Ontroerend waren de foto’s en beelden van de hond wakend bij de kist en afscheid nemend in de kerk. 

[Zie hier.]


Sully gaat dienen bij het Walter Reed Military Medical Center in Bethesda, dat lichamelijke en geestelijke zorg biedt aan gehandicapte veteranen, hun families en de ziekenhuispersoneel. Het nieuwsbericht van vandaag toont ook zijn beëdiging.

[Zie hier.

Archief 2019