Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 1 - 10. Lieven Tavernier [1]

donderdag 10 januari 2019




Er komt een nieuwe cd van hem uit en ik keek even welke van zijn teksten ik eerder besprak in de rubriek Gedicht Gedacht. Niet een! Daar komt nu verandering in.
Ik heb het over dichter-zanger Lieven Tavernier (Gent, 1947), naam die zelfs veel liefhebbers van het literaire lied niks zal zeggen totdat ze lezen dat hij het is die De fanfare van Honger en Dorst schreef, dat is gezongen door onder anderen Jenny Arean, Thé Lau, Gerard van Maasakkers en Jan De Wilde, die er een hit mee had, terwijl er ook Duitse en Franse bewerkingen van bestaan.
Maar de mooiste opname is toch die van hemzelf. Hier lees je de tekst en vind je enkele van die opnamen, waaronder de mooiste dus: die van hemzelf

Archief 2019