Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker en vaker iets minder - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. 

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2024202320222021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, begint rond (en meestal al ruim voor) vijf uur 's morgens. Om te schrijven zijn het mijn meest productieve uren van de dag.

Week 3 - 25. Willem Wilmink [1]

vrijdag 25 januari 2019

Vrij snel na zijn herseninfarct stond hij, begeleid door de muzikanten Karel Bosman en rank Deiman, alweer wekelijks op het toneel in de voorstelling ’t Kon slechter. Voor een Twentenaar betekent dat ‘het gaat hartstikke goed’. Volgens Frank Verhallen waren die ‘kleinschalige literair-muzikale theaterprogramma’s’ een levensnoodzaak voor hem. ‘Een papegaai wordt doodongelukkig als hij gekortwiekt of gekooid, van gezelschap verstoken blijft. Voor Wilmink geldt hetzelfde, wamt in hem huist, naast de schrijver die afzondering behoeft, ook de troubadour die met zijn werk naar buiten wil treden.’




Deze week verscheen de biografie van Willem Wilmink (1936-2003), geschreven door Elsbeth Etty. Reden om in deze rubriek en in Gedicht Gedacht weer even bij de dichter en zijn werk stil te staan.

Lees (onder meer) hier.

Archief 2019