Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 3 - 25. Willem Wilmink [1]

vrijdag 25 januari 2019

Vrij snel na zijn herseninfarct stond hij, begeleid door de muzikanten Karel Bosman en rank Deiman, alweer wekelijks op het toneel in de voorstelling ’t Kon slechter. Voor een Twentenaar betekent dat ‘het gaat hartstikke goed’. Volgens Frank Verhallen waren die ‘kleinschalige literair-muzikale theaterprogramma’s’ een levensnoodzaak voor hem. ‘Een papegaai wordt doodongelukkig als hij gekortwiekt of gekooid, van gezelschap verstoken blijft. Voor Wilmink geldt hetzelfde, wamt in hem huist, naast de schrijver die afzondering behoeft, ook de troubadour die met zijn werk naar buiten wil treden.’




Deze week verscheen de biografie van Willem Wilmink (1936-2003), geschreven door Elsbeth Etty. Reden om in deze rubriek en in Gedicht Gedacht weer even bij de dichter en zijn werk stil te staan.

Lees (onder meer) hier.

Archief 2019