Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Sinds de zomer van 2017 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Sinds eind mei 2018 bestaan de series van 120-woordenberichten een korte periode niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, zij het wel per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 2 - De Stroomwaard [7]

zondag 13 januari 2019



In Trouw (zaterdag 12 januari) een interview met Theoloog des Vaderlands Stefan Paas (zie foto hierboven). Over de in het Nederlands vertaalde Nashville-verklaring heeft hij een duidelijk standpunt: hij vindt dat dit, theologisch slecht doordachte, maar toch door 250 van zijn ‘vakgenoten’ ondertekende document, kwesties rond homoseksualiteit, gender en geloof “op een buitengewoon ongevoelige, domme en botte manier” aan de orde stelt.

Paas: “Het document pakt lukraak wat Bijbelteksten en gooit die op een hoop. Voor zover er argumentatie plaatsvindt is die puur gebaseerd op biologie. Er wordt van alles geroepen over Gods natuur en hoe dat werkt, maar dat leest men af aan de complementariteit van de geslachtsorganen. Dat is niet echt theologische argumentatie. Dat is om je heen kijken en zeggen: zo ziet mijn gezonde boerenverstand het en daar plak ik dan de naam God bij. Maar daar wordt het geen theologie van.”

“Als je zomaar wat teksten uit de Bijbel pakt, kun je je concentreren op passages die negatief spreken over homoseksualiteit. Tegelijkertijd staan er in de Bijbel heel radicale teksten, die het traditionele beeld van huisje, boompje, beestje onderuit halen. In het Nieuwe Testament ontmoeten deze twee werelden elkaar en ze schuiven over elkaar heen. […] Dat is de beweeglijkheid van de christelijke ethiek, die ethiek is moeilijk voor eens en altijd vast te leggen. Die eigenheid van de christelijke moraal laat zich niet makkelijk verzoenen met dit document, dat uitstraalt: dit is voor eens en altijd zo, en christenen die er anders over denken hebben gewoon ongelijk. De christelijke ethiek heeft ook een zekere flexibiliteit.”

Ik had de laatste week last van de Nashville-verklaring, omdat juist dominees binnen ons dorp daar openlijk hun stem aan gaven. En daarmee spraken zij ongetwijfeld voor de meerderheid van de leden van hun geloofsgemeenschap. Moet ik nu opeens met meer argwaan toezien op die kerkgangers die op zondagochtend en –namiddag over onze dijk op weg zijn naar hun Huis van God? 



Laat ik dat niet doen: zo toont ook de niet-christelijke ethiek “een zekere flexibiliteit”!


 

Archief 2019