Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) veranderde 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken. Vanaf juni 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan vier boeken in voorbereiding.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021, 2020 (deel 1: A t/m F, deel 2: G t/m Ldeel 3: M t/m R, en
deel 4: S t/m Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en (enkele van) najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat mijn dag al zolang ik mij herinner, altijd begint vóór vijf uur 's morgens, hoe laat het 's avonds ook wordt. En gezien mijn langdurige bestaan als avondmens - met beroepen als theaterjournalist, -programmeur- en directeur - lagen einde en begin vaak dicht bij elkaar en ze hebben elkaar ook dikwijls overlapt. Dan duurde de dag minstens 48 uur. Ik zie dat overigens niet als ijverige verdienste, maar als gelukkige bijkomstigheid. "Maar de slaap die je mist, gaat wel ten koste van je levensduur", voorspelde een arts mij ooit. Dat betekent: tien jaar minder geslapen, tien jaar minder geleefd? Geen win-winsituatie dus.

Week 48 - Curieus [G]

woensdag 05 december 2018


Op haar verjaardag schrijft Arnon Grunberg zijn vriendin Roos steevast een brief. In de zomer van 2017 – om precies te zijn donderdag 3 augustus – heeft hij net een dubbelinterview voor NRC-Handelsblad gehad met Claudia de Breij. Dat wordt twee weken later, op zaterdag 19 augustus, gepubliceerd. 
Diezelfde maand geeft Hof van Jan zijn liefdesbrief uit in honderd exemplaren. De daarin genoemde Claudia de B is natuurlijk een en dezelfde. 

In het hart van het boekje bevindt zich een tekening van Paul van der Steen, waarop de schrijver en zijn geliefde staan afgebeeld:




Omdat de brief deze keer meer de vorm heeft van een gedicht dan van een brief, neem ik (een fragment van) de tekst op in Gedicht Gedacht (zie hier). De tekst spreekt voor zichzelf.


Archief 2018