Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 44 - Open-deurdorp

vrijdag 09 november 2018



Journalist Sjoerd Litjens schreef de biografie van een heel dorp. Hoe? Door bij iedereen aan te bellen en goed naar de mensen te luisteren. 

Trouw publiceerde erover (donderdag 8 november). Enkele citaten:

Feanwâldsterwâl, een kilometer of vijftien van Leeuwarden, is eeuwenoud en piepjong tegelijk. Het ontstond in de achttiende eeuw als veenkolonie maar heeft pas sinds 2011 een dorpsstatus, er wonen zo'n vierhonderd mensen, 128 huishoudens

Sjoerd Litjens was zes toen zijn gezin er vanuit Amsterdam neerstreek. 'Een jongen uit de stad' was hij voor zijn nieuwe dorpsgenoten. “Maar toen ik in Leeuwarden naar de middelbare school ging, was ik ineens 'een boertje van buiten'. En toen ik in de Randstad ging studeren ook.”

In hoeverre vormt waar je opgroeit wie je bent? Dat, onder meer, wilde hij onderzoeken. […] ''Sinds het project praten de huizen tegen me. Ik heb zo veel verhalen gehoord.'' […]

Iepen Doar(p) noemde Litjens zijn project - iepen is opendoarp is dorpdoar is deur in het Fries. Het zaterdag te presenteren boek en de gelijknamige tentoonstelling sluiten het initiatief af. Van februari tot augustus was Iepen Doar(p) online te volgen; elke werkdag verscheen een geluidsbestand van twee tot drie minuten op www.iependoarp.eu waarin een dorpeling zijn of haar verhaal vertelt. Omrop Fryslân zond elke ochtend een aflevering uit. 

Elk audiofragment is voorzien van een foto, die soms de geïnterviewde laat zien, maar veel vaker niet. […] De combinatie van verstild beeld en audio dwingt mensen beter te luisteren én te kijken, zegt Litjens. Het biedt ook ruimte om zelf te associëren. […]

De onderwerpen zijn vaak heel intiem. Dat van Fred van Elst bijvoorbeeld, die 45 jaar geleden vanuit Heemstede in het dorp kwam wonen. Toen zijn vrouw op sterven lag waren zijn vier kinderen negen tot negentien jaar. Elke dag klokslag vijf uur stond er een dorpsgenoot voor de deur met eten. Toen Van Elst de man eens vroeg naar de onkosten die hij toch gemaakt moest hebben, antwoordde die ''Moatst dyn bek hâlde'', je moet je bek houden, met andere woorden: 'doe even 
normaal, zo doen wij dat hier en ik wil er niets over horen.’

Het ontroert Litjens, zegt hij, wat mensen met hem deelden. “Het geheim is echte aandacht, en de tijd nemen. Achter elk item van twee minuten zit een gesprek van twee, drie uur, soms meer.”

Het boek is hier te koop.

Archief 2018