Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 28 - Vrouw tussen mannen [1]

donderdag 19 juli 2018




Kind tussen vier vrouwen heette (in 1933) de eerste roman van Simon Vestdijk (1898-1971), al werd die pas na zijn dood (n 1972) gepubliceerd. Vrouw tussen vier mannen heet de biografie die Aukje Holtrop schreef over schrijfster Henriëtte van Eyk. Simon Vestdijk was van haar vier mannen – haar vader, haar broer, haar eerste man en Simon, haar minnaar – degene die haar leven het meest bepaalde. Vestdijk was haar grootste liefde en zij de zijne, maar… hij bleef bij Ans en kwetste niet alleen haar, maar ook ‘Jet’, want tussendoor raakte hij ook nog hoteldebotel van andere vrouwen.
 

Vestdijk & Van Eyk


De biografie van Holtrop is matig ontvangen, meen ik mij te herinneren, maar ik begon er nu pas aan en beleefde prachtige leesuren. Maar ja, ik ben dan ook opgegroeid met Vestdijks werk. Vooral die onmogelijke liefde tussen haar en hem is mooi beschreven. Over 150 pagina’s, bijna de helft van het boek. Een citaat:
Simon had, schreef hij Jet in het begin van hun verhouding, niets wat hem aan Ans bond, hij voelde alleen maar medelijden en dankbaarheid. Die dankbaarheid was terecht: Ans had hem al die jaren heel goed verzorgd en ze was een aardige, intelligente huisgenoot. In het gedicht De uiterste seconde, opgedragen aan Ans, beschreef hij haar plaats in zijn bestaan.

Dan volgt dat gedicht. Dat nam ik al eerder op in Gedicht Gedacht, namelijk hier

[Wordt vervolgd.

Archief 2018