Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 25 - Blues & Poetry

maandag 25 juni 2018



Eindelijk is-tie er: Blues & Poetry, de cd met liederen uit de gelijknamige theatervoorstelling van Astrid Seriese en Erwin van Ligten. Daarmee trekken de zangeres en gitarist al een aantal jaren door het land en ik meen dat er zelfs ooit een crowdfund-actie is geweest om geld voor deze cd in te zamelen. Daarna bleef het stil en ik ben dan ook aangenaam verrast nu Silvox Records haar uitgeeft.

Met Erwin van Ligten, ontegenzeglijk een van onze beste gitaristen, heb ik verschillende producties mogen maken, zoals twee edities Mooi Lied (2014 en 2015), waarbij jonge zangers (onder hen Kiki Schippers, Kirsten van Teijn en Elke Vierveijzer) een keuze uit het mooiste Nederlandstalige theaterliedrepertoire vertolkten. Erwin begeleidde, coachte en inspireerde. Ook was hij de gitarist in onze grote-zaalproducties rond nieuwe liederen gebaseerd op schilderijen van Jeroen Bosch (Bosch’ Lied, 2016) en de hommage, tien jaar na diens dood, aan Bram Vermeulen (Sterker dan de tijd, 2014). 

Op Blues & Poetry is zijn invloed ook goed terug te horen. Dat maakt dat de cd, net zoals de voorstelling, er geen is van een zangeres en een begeleider, maar van een duo met twee ijzersterke instrumenten: zijn eigenzinnige snaren en haar geweldige stem. Spelend met uiteenlopende invloeden en stijlen zetten ze dit repertoire helemaal naar hun hand: van de Blues van Duke Ellington, Billie Holiday, Mahalia Jackson en Bessie Smith en de Poetry van Federico Garcia Lorca tot het samen geschreven Good Times

Op het cd-doosje schrijft Marion Bloem: “Deze twee talentvolle mensen van de tweede generatie Indische Nederlanders verloochenen hun achtergrond niet, maar blijven er evenmin in steken. [...] Het geheel is meer dan de som der delen.” Zeg dat wel! Zelfs na drie keer luisteren, kan ik nog niet kiezen welk nummer ik het mooist vind. Calling  you van Bob Telson? Of toch de fado Y Después? Of liever de nieuwe jas van Nina Simones Ain't Got No...?  

Archief 2018