Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug
naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links:
daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m G, deel 2: H t/m L,
deel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z),  2019 en 2018 en
de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 24 - Guus

donderdag 21 juni 2018



GuusGeluk
is de titel van de nieuwe cd van Guus Meeuwis. Ik beluisterde die een paar keer in de auto en constateerde dat alle liedjes over de liefde gaan. Het openingslied over zijn liefde voor zijn stad Tilburg, maar de andere allemaal over de liefde tussen man en vrouw. Totdat De Liefste instapte en zei: “Ja, die jongen heeft het ook niet gemakkelijk gehad. Maar ik las dat hij nu heel gelukkig is met een nieuwe liefde.”

Alles viel op zijn plaats. De cd vertelt een verhaal, waarin zelfs de stadsode past, want:

Toen ik je echt nodig had
Mocht ik me verstoppen
In het hart van deze stad
Ik kon het voelen kloppen… 

De zanger had het moeilijk (lied 1), want hij is alleen gelaten (lied 2); het ging niet meer (lied 3), maar toen kwam zij (lied 4); zelfs als zij er niet is, voelt hij haar handen (lied 5) en dus vergeten ze alle twijfel, overboord gaat alle angst (lied 6); ze zijn niet meer alleen (lied 7), dat moet je niet hopen, dat moet je voelen (lied 8); dus ze gaan voor altijd samen (lied 9), want ze houden van elkaar (lied 10). Conclusie: als je stopt met zoeken , ben je de eerste die iets vindt (lied 11).

Hierboven citaten uit die liedjes, zoals de regel Je moet niet hopen, je moet het voelen. Bij dat lied, door Meeuwis geschreven met mijn oud-student en alleskunner (acteren, zingen, schrijven) Leo Alkemade, bleef ik lang hangen. Door die opbouw, waarbij de anekdote (een vriend geeft wijze raad) uitmondt in een ode aan de hartstocht. Van het hoofd naar het hart.

Je moet niet hopen dat ze ‘t is 
Je moet niet denken dat ze ’t is 
Je moet niet willen dat ze ‘t is 
Je moet het voelen 
Met je hart
Moet je het voelen

k vind dit zo’n mooi lied, dat ik het opneem in Gedicht Gedacht. En kijk en luister zeker even naar de leuke clip die ervoor gemaakt is. 

Archief 2018