Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 23 - La List

maandag 11 juni 2018

Ken ik Liesbeth List goed? Toen ik theatercriticus was voor het Brabants Dagblad (1986-1990) en later voor Trouw (1990-2000) heb ik over haar voorstellingen geschreven en haar enkele keren geïnterviewd. We schreven en belden elkaar wel eens in die jaren. En daarna trad zij ook een aantal keren op in mijn Koningstheater (1997-2012). Zij wist, ook door mijn publicaties, hoeveel bewondering ik altijd heb gehad voor de grote chansonnière die zij was, nationaal en internationaal.
Maar de laatste jaren vernam ik het, net als iedereen, via de kranten als er weer naar nieuws te melden was: het overlijden (in 2014) van haar echtgenoot, pas 64 jaar oud, en daarna de dementie die haar trof… 
 



Zondagmiddag nam Liesbeth List, inmiddels 76 jaar oud, afscheid van haar publiek met een hommage aan haar zangcarrière in het Schaffelaar-theater in Barneveld. La List was er zelf wel bij, maar dan als toeschouwer, want zij kan door haar ziekte inmiddels niet meer optreden. Ze zat aan de zijkant van het podium met dochter Elisah en keek mee naar het beeldscherm waarop zij haar mooiste liederen zong. Natuurlijk kwam ook Ramses Shaffy daarin voorbij. Lists vaste band speelde live mee met de getoonde opnamen en bij het enige gastoptreden: dat van Han Kooreneef. Hij zong Jij moet blijven (lees hier), het lied dat hij maart 2008 voor haar schreef en uitvoerde toen het Amsterdams Kleinkunstfestival een ode aan Lists oeuvre bracht.
Er was méér zondagmiddag: dezelfde Han Kooreneef werd geïnterviewd over zijn samenwerking en vriendschap met Liesbeth List, Daan Bartels schetste haar portret, Dave Boomkes las voor uit zijn pas verschenen biografie, Paul Pestman toonde beeldmateriaal uit zijn archief, er was een expositie met onder meer haar jurken en fans konden haar na afloop nog even zien en aanspreken bij het signeren van Boomkes’ boek. 

Tien jaar geleden werd Jij moet blijven als liefdeslied toegevoegd aan het rijke repertoire van Liesbeth List: Ik wil je niet verliezen, dus jij moet blijven. Tien jaar later is Jij moet blijven een afscheidslied voor de sterke theatervrouw die zij was: nog voor ik kan beseffen wat ik van het leven kreeg, zijn allebei mijn handen alweer leeg, maar jij moet blijven. Vandaar dat het mij ontroert.


Archief 2018