Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A-L en deel 2: M-Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 22 - Transitie

vrijdag 08 juni 2018

Bij de vijftigste verjaardag van Simon Vestdijk, in 1948, omschreef Adriaan Roland Holst Vestdijks productiviteit met: “O gij, die sneller schrijft dan God kan lezen!”
Laat ik me zeker niet met Vestdijk vergelijken – die schreef soms een hele roman in enkele maanden. Maar ik moest aan dat citaat denken toen ik constateerde dat ik, zelfs na me een week ingehouden te hebben, in Gedicht Gedacht nog altijd weken sneller ga dan de kalender. Zaterdag 2 juni was het in die rubriek al dinsdag 26 juni.
Voornaamste reden voor mijn haast: de voortdurende angst dat er weken komen die zo druk zijn dat ik achterop ga raken en die achterstand daarna niet meer goed kan maken. Oftewel: de vrees mijn greep te verliezen op een dagelijkse activiteit waar ik inmiddels zeer verknocht aan ben geraakt. 

Dat laatste geldt ook voor deze rubriek. Die heette ooit, in navolging van Ivan Wolffers, Weekboek. Mooie ambiguïteit: elke week schrijven over wat je week maakt. Maar ik wilde vaker dan één keer in de week notities publiceren en ook niet per se alleen over wat mij beroert. Vandaar de keuze, toen er een nieuwe website moest komen, voor die algemenere benaming: Logboek.
Daarin loop ik niet meer op de kalender vooruit sinds ik de vaste (van het dagelijkse Ik’je in NRC-Handelsblad overgenomen) vorm van 120 woorden per bijdrage heb losgelaten. Maar ik denk wel voortdurend na – niet te snel, zodat God mijn gedachten kan lezen en hopelijk sturen – over een nieuwe inhoud, want daar schort nog iets aan. Of beter gezegd: daar moet meer uit te halen zijn dan nu. Alleen speelt ook daar de angst dat de tijd mij ontbreekt om een heel andere invulling aan deze rubriek waar te maken. Kortom: rubriek in transitie, waarvan akte.  

Archief 2018