Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 12 - IM F. Starik

zondag 25 maart 2018



Elk jaar overlijden er, vooral in grote steden, mensen van wie niemand, afgezien van vier dragers en een Sociale Dienst-medewerker, de begrafenis bijwoont: junks, verwaarloosde bejaarden, illegalen, zwervers, professionele dronkenlappen - helaas ook wel eens een toerist of een zuigeling, te vondeling gelegd en niet op tijd gevonden.
De Groningse stadsdichter Bart FM Droog opperde dat een eenzame dode niet stilletjes mag worden begraven: Poëzie als afscheidsritueel. Zorgvuldig gekozen woorden kunnen het bestaan bekrachtigen van iemand die anders ongezien verdwijnt.
Het is 2002 als F. Starik dat idee voor Amsterdam oppikt. Hij stelt de Poule des Doods samen: een groep dichters die bij toerbeurt De Eenzame Uitvaart bijwoont om daar een speciaal voor de overledene geschreven gedicht voor te dragen.

Archief 2018