Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 9 - Dichter

zaterdag 10 maart 2018


Poëzie is een daad

van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.
[…]
Poëzie is mijn adem…

Dinsdag werd bekend dat Remco Campert (88 jaar) stopt met schrijven voor de krant, zoals zijn wekelijkse poëziecolumn in de Volkskrant. Daarin vandaag een portret van en interview met hem. Arjan Peters vraagt tenslotte: “Sinds afgelopen dinsdagavond voelen we ons allemaal enigszins verweesde lezers. Nu zouden we kunnen beginnen met uw gehele immense oeuvre te herlezen, vanaf de eerste bundel […] uit 1950. Wat zou u zelf aanbevelen als startpunt?” Campert antwoordt: “Mijn Verzamelde gedichten.”
In week 3 (vanaf hier) publiceerde ik in Gedicht Gedacht werk dat nog alleen verzameld is in zijn laatste bundel. Ode aan de dichter.

 

Archief 2018