Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte  om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 8 - Lievekamp

zaterdag 03 maart 2018


Vrijdagochtend heb ik voor de tweede keer de vitrines van het Osse theater de Lievekamp ingericht met eigendommen van het Koningstheatermuseum, zoals Cabaretfestivalprijzen van Alkemade & Bloemen en Renée van Bavel (Groninger Studentencabaretfestival, 2000 en 2001), Nathalie Baartman (Cameretten, 2004) en Dames Voor Na Vieren en Pieter Derks (Amsterdams Kleinkunstfestival, 2004 en 2005), de muts die Wim Helsen droeg in zijn debuutprogramma Heden Soup (2002), schilderijen van Koot & Bie, die Hanneke Gommers in 2004 maakte in opdracht van Youp van ’t Hek als geschenk aan ondergetekende en de door Jan Aarntzen ontworpen pruiken en schoenen – we bezitten ook de jurken! – uit Karin in Concert (Karin Bloemen, Arthur Schlemper en Marjolein Touw, 1992). Dit is één zin! Morgen nog een.

Archief 2018