Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 2 - 102.000 namen

maandag 15 januari 2018



Om de vijf jaar lezen we hardop de namen van alle Joden, Sinti en Roma die tijdens de Tweede Wereldoorlog – om nog preciezer te zijn: tussen juli 1942 en september 1944 – uit Nederland zijn gedeporteerd en vermoord. Dat voorlezen vindt plaats in Herinneringscentrum Kamp Westerbork en neemt vijf tot zes onafgebroken dagen in beslag. Toen dat in 2005 voor het eerst gebeurde, kwamen er veel reacties: van honderden slachtoffers ontbraken de namen, terwijl overlevenden ten onrechte stonden vermeld.

Vanaf dat moment werkt Westerbork aan het verbeteren van de lijsten, met als resultaat een geheel herziene editie. Die verscheen in druk en dat imposante boekwerk – ruim tweeduizend pagina’s namen met vermelding van hun geboorte- en sterfdata en –plaatsen – ligt hier voor mij op tafel. 102.000 namen. Van baby’s van nog geen jaar tot mensen van bijna honderd jaar oud…
 



De schutbladen: fragmenten van het kunstwerk dat Bart Domburg nu in Westerbork exposeert. Diezelfde 102.000 namen met leef- (en dus dood)tijd, nu door Domburg met fineliner geschreven op 29 imposante vellen papier (1,5 x 3m). Domburg was er anderhalf jaar lang – zeven dagen per week, acht uur per dag en zo’n drieduizend uur in totaal – mee bezig.
Boek om op de eettafel te leggen en er nooit meer vandaan te laten gaan. Opdat wij nooit vergeten...
 



 

Archief 2018