Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Wel besluit ik eind maart 2019 om, met terugwerkende kracht, de logboeken van 2019 te nummeren, zodat zij makkelijker terug te vinden zijn - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 3 - Zus (4)

zaterdag 27 januari 2018

Dan is het al zaterdag...

Opnieuw ben ik het die ‘s nachts en ‘s ochtends waakt. Woensdagochtend begonnen met palliatieve sedatie en we zijn al drie dagen verder. Ik vind dat er te weinig is veranderd in vergelijking met gisteren. Daarom dring ik aan op een gesprek met de dienstdoende arts. Dit met het doel de medicatie vanochtend verder op te voeren. Ook nu krijgt zij immers pas veertig procent van de toegestane dosering.
Het is de arts als die gisteravond is geraadpleegd en het ermee eens was dat er veel te voorzichtig is gestart. Wij spreken hem deze zaterdagochtend en hij neemt direct de maatregelen waarop wij steeds hebben aangedrongen. Hopelijk hoeft zij niet tot zondag te lijden.

Archief 2018