Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug
naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links:
daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A t/m G, deel 2: H t/m L,
deel 3: M t/m R, en deel 4: S t/m Z),  2019 en 2018 en
de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 1 - Rosso [3]

vrijdag 12 januari 2018

“En in één klap waren die allemaal weg, verpulverd….”

In de woning aan de Hulststraat is volgens meneer Van Horssen sprake geweest van 'een totaal gestoorde situatie'. Door het buitensporige gedrag van de hond ondervindt hij daar dagelijks de gevolgen van, op een wijze die hij vooraf niet kon vermoeden. Zo eist Rosso dat het echtpaar op tijd gaat slapen, waarschijnlijk een gevolg van de matineuze levensstijl van haar voormalige bazinnen. Terwijl meneer Van Horssen rond een uur of elf, als zijn vrouw zich naar bed begeeft, graag nog een borreltje drinkt en naar de televisie kijkt. 'Dat gaat niet meer, ze stopt pas met janken en drentelen als ik in de slaapkamer ben.' […]
Ondanks alle moeilijkheden zien meneer en mevrouw Van Horssen ook zeker wel progressie. Zo speelt Rosso steeds vaker, het liefst met Piep, een van de tientallen speeltjes die ze in haar mand bewaart.
Bovendien luistert ze goed. 'Als je 'zit' zegt, gaat ze ook direct zitten', zegt meneer Van Horssen, die vervolgens demonstreert hoe netjes Rosso pootjes geeft.”

Prachtige epiloog bij Joris van Casteren zijn boek.

Archief 2018