Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 51 - Jungske 17/17 - slot)

zaterdag 23 december 2017

Hij draagt zijn haar in een ietwat schuin geknipte pony.

Hij heeft zijn bruine ogen open. Niet opengesperd, maar gewoon open. Er is niets van paniek te zien. Zeker geen pijn. Het is… gewoon. Hij heeft zijn mond een stukje open, zodat je zijn witte tanden kunt zien. Niet dat hij lacht, maar hij ziet er wel tevreden uit zo. Heel tevreden zelfs, zeg maar… gelukkig. Geen geschaafde armen of benen en al helemaal geen breuken of… Zelfs geen kapotte kleren. Ook hier geen vuil. Niet eens een vuiltje! En al helemaal geen…

Zo is het niet, zo is het vast niet gegaan. En toch moet het zo zijn en zo blijven. Elke andere gedachte is voor altijd volstrekt ondraaglijk.

Archief 2017