Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 51 - Jungske 17/17 - slot)

zaterdag 23 december 2017

Hij draagt zijn haar in een ietwat schuin geknipte pony.

Hij heeft zijn bruine ogen open. Niet opengesperd, maar gewoon open. Er is niets van paniek te zien. Zeker geen pijn. Het is… gewoon. Hij heeft zijn mond een stukje open, zodat je zijn witte tanden kunt zien. Niet dat hij lacht, maar hij ziet er wel tevreden uit zo. Heel tevreden zelfs, zeg maar… gelukkig. Geen geschaafde armen of benen en al helemaal geen breuken of… Zelfs geen kapotte kleren. Ook hier geen vuil. Niet eens een vuiltje! En al helemaal geen…

Zo is het niet, zo is het vast niet gegaan. En toch moet het zo zijn en zo blijven. Elke andere gedachte is voor altijd volstrekt ondraaglijk.

Archief 2017