Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 51 - Jungske (14/17)

woensdag 20 december 2017

Daardoor duurt het nog een paar seconden voordat hij…

Paul schrikt van zijn eigen handelen. Hij had niet… Willy is te laat… Paul hoort een klap… Geen harde, nou ja, niet in letterlijke zin.

Ik weet niet of het zo is gegaan. Niemand kan mij dat vertellen. Willy is er niet meer en Paul wil erover zwijgen. Zijn moeder zal erover zwijgen. Zelfs tegen Paul. Of vooral tegen Paul. Zelfs de schuld zal zij hem niet geven. De schuldvraag stopt zij weg. Maar het verdriet is veel te groot om te verstoppen. Dat hangt vanaf die zomerse maandagmiddag als een molensteen om haar nek, om Pauls nek, om ieders nek, ook de mijne, ja, tot op de dag van vandaag.

 

 

Archief 2017