Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 51 - Vogel (2/2)

zondag 17 december 2017

De schilder, de dichter, de zanger. Of de logboeker…

Of ieder ander die op de vogel van de inspiratie wacht. In de kunsten, in liefde of werk in het bijzonder of het leven in het algemeen. Iedereen die verlangt naar zo’n vrije vogel, maar weet dat voor geluk geduld vereist is. Soms komt de vogel wel eens vlug, maar het kan ook lange jaren duren voordat hij besluit te komen. Nooit de moed verliezen, blijven wachten. Jaren blijven wachten als dat nodig is. En als hij komt: wacht nu of de vogel wil gaan fluiten. Fluit de vogel niet dan is 't een kwalijk teken. Maar gaat hij fluiten… 
Ditt zou een nieuwjaarswens kunnen zijn – als het al nieuwjaar was.

 

Archief 2017