Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 50 - Jungske (9/17)

woensdag 13 december 2017

Zijn hoofd duwt hij tussen zijn rechterarm, die gebogen tegen de deurstijl steunt.

Die man zegt dingen. Tegen wie? Zichzelf? Gelukkig, hij kan er langs zonder de man aan te raken. Hij kan hem ruiken. Wat zweet die!

In de gang hoort hij hoe in de huiskamer zijn moeder huilt. Zijn moeder, die al zoveel gehuild heeft. “Emmers vol”, zei Tante Tiny. De laatste maanden gebeurde dat niet meer zo vaak. Nu schreeuwt ze zelfs. Ze krijst. Wat is hier gebeurd? Hij loopt rechtdoor naar de huiskamer, opent de deur en… Waarom zit iedereen hier? Waarom zijn hier allemaal treurige gezichten? En waar is … Meteen is daar Cisca. Ook die huilt. Of nee, heeft gehuild. Dat kun je zien.

Archief 2017