Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 49 - Jungske (5/17)

vrijdag 08 december 2017

Toen ze een keer bij André en zijn vrouw Petra op bezoek gingen, stond daar een foto van Pim, met een kaarsje erbij. ‘Precies zoals bij ons.’”

“Op een gegeven moment bouwden ze het contact wat af, bewust […], want ze moesten door, zij allemaal, ook André en Petra. ‘Wie achteromkijkt, wordt een zoutpilaar.’ […] Wel bleven ze elkaar op de hoogte houden van grote dingen: de geboortes van kinderen, van kleinkinderen, en André & Petra waren bij het 25-jarig huwelijk van de Van der Lees. En altijd beschermden die de identiteit van de chauffeur, want je weet maar nooit.”

“Toen sloeg bij André het noodlot toe. Op elf dagen na elf jaar na de dood van Pim overleed hij.”

Archief 2017