Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A-L en deel 2: M-Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 48 - Boekbeleven (2/3)

vrijdag 01 december 2017



Het is nog donker. Maandagochtend 28 november 2016. Stoptrein van Nijmegen naar Roermond. Bij Malden gaan een moeder en haar dochter met vijf honden op de rails staan. Het ochtendlicht onthult een gruwelijke ravage. Eén hond rukte zich los; agenten treffen het dier zachtjes jankend aan.

Joris van Casteren (1976) las erover, ging op zoek naar machinist, reizigers, rechercheurs, ooggetuigen, uitvaartondernemers, nieuwe hondjesbaas en talloze anderen, onder wie natuurlijk nabestaanden.  Een prachreconstructie.

Frank Westerman in het nawoord: “Zijn cameraoog registreert het kleinste detail. Daardoor krijgt zijn reportage iets bedwelmends, iets onontkoombaar ook. Als lezer weet je al na één bladzijde dat je in een trein bent gestapt , waarvan de deuren pas weer opengaan als je het boek uit hebt.”

Eerder: Boekbeleven 1 

Archief 2017