Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 46 - Anna (4/11)

maandag 13 november 2017

Het inzicht dus dat…

“Nee,” zegt zij. “dat was het niet. Het was niet het besef dat het leven ‘maakbaar’ is, maar het besef van ‘het moment’ zelf. Het moment dat alles open ligt: grenzeloos, vrij, en onbepaald. Dat is het moment vlak voordat de voorstelling begint. Dat is ook het moment dat een theatermaker moet bewaken in zijn of haar maakproces. De vrijheid die alle begrenzing buitensluit: van wat anderen denken, van de antwoorden die al gegeven zijn, van de meningen die zich opdringen over de wereld, over jou als maker, over jou als mens. Het moment waarop alles opnieuw bevraagd kan en moet worden.
Dat besef is wat de academie en haar studenten zo sterk maakt.”

Archief 2017