Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 45 - Sieb (4/6)

donderdag 09 november 2017



En Sieb komt eraan, die is alleen maar even theezetten.

Tekenaar Jos Collingon liet de personages uit Annie Schmidts verhalen droef meelopen in haar begrafenisstoet: Jip & Janneke, Pluk met Zaza, Krullevaar en de andere vogels, Otje & Tos, Dikkertje Dap (met giraf), het fluitketeltje (met pan andijvie)…

Schrijver Jaap Robben ontmoet de hoofdfiguren uit het werk van Sieb Posthuma bij de tekenaar thuis. Dat was nog vóór diens begrafenisstoet. Zet Jaap een laatje open, begint Rintje al te kwispelen. “Gaan we iets doen?” En het sofameisje houdt zich alleen maar slapend…



Hoe verdrietig zij ook waren, Pluk cum suis hielden na de dood van Annie Schmidt niet op te bestaan. Dat geldt ook voor Posthuma’s personages, leert Robben ons – dat troost…

Archief 2017