Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 44 - My Fair Lady (5/10)

woensdag 01 november 2017


Al snel valt zijn naam: Seth Gaaikema…


Hij is pas twintig jaar oud. Toch werkt de student Nederlands dan al als tekstschrijver voor zowel Wim Kan als Wim Sonneveld: twee van de Grote Drie van het cabaret, de theaterprofessie waarin hij later zelf hoopt uit te blinken.

Inmiddels hebben Sonneveld cum suis bedacht dat My Fair Lady gesitueerd blijft in Londen, maar dat het platte Engels van dochter Eliza en vader Alfred Doolittle wordt omgezet naar plat Amsterdams. Dan mag Gaaikema los. Wouldn’t it be lovely wordt Sou dat nou nie salig sijn en ook With a little bit of luck wint aan kracht: As het effe kan
En The rain in Spain falls mainly on the plain? Geen probleem!

Archief 2017