Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 40 - Julika

zaterdag 07 oktober 2017

 

Links: Julika Marijn. Rechts van haar dat prachtige werk van Henri Fantin-Latour: Portret van Eva Callimachi-Catargi (1881). Helene Kröller-Müller kreeg het schilderij cadeau van haar echtgenoot bij hun 25-jarig huwelijk. Zij was er erg van onder de indruk.

Over haar, Helene Kröller-Müller, en haar kunstcollectie gaat Uit verdriet geboren. Julika Marijn repeteerde de hele week in de Cabaretfirma-productiezaal; gisteren, vrijdagavond, mocht publek erbij zijn.

Het silhouet in het midden: Diederik van Vleuten. Aantekeningen makend. Hij hielp Juilia haar tekstmateriaal om te zetten tot voorstelling. Niemand is beter vertrouwd met zulk documentair theater.

Toen Erik van Muiswinkel en hij als cabaretduo stoppen, vroegen theaterdirecteuren bezorgd aan Van Vleuten hoe het nu verder moest met hem. Ach, zij wisten niet beter. Hij wel!


 

Archief 2017