Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2020 (deel 1: A-L en deel 2: M-Z), 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 40 - Dienstreis 11 C

dinsdag 03 oktober 2017

Ik waande mij dus in een andere kunstenwereld.
Tegen degenen die ons hadden uitgenodigd voor Ode aan de Meester, zei ik in de eerste pauze dat ik het ballet prachtig vond, maar de wijze van applaus nemen nogal overdreven. Tot ik na het eerste van de volgende drie balletten pas begreep dat het niet de dansers zijn die die uitbundigheid bepalen, maar hun publiek.
Zolang de zaal klapt, blijven de dansers op het podium, treden naar voren, buigen en stappen weer terug, waarna het licht (haast in black out) dooft. Blijft de zaal klappen, volgt hetzelfde procédé - en nog eens en nog eens...
Ik moest denken aan de gastcolleges van Herman van Veen aan de Koningstheateracademie. Daarover binnenkort weer meer. 
 

Archief 2017