Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 38 - Zomer 2017

dinsdag 19 september 2017

Het was een zondagochtend. Deze zomer, juli 2017. Om 9 uur zitten we aan espresso en gebak bij de Nederlander die wij enkele dagen eerder ontmoetten in ons Italiaanse dorpje. Ik zie die foto hangen: hij met jongen, jongen met kind...

Ik vraag hem of dat zijn zoon en kleinkind zijn, Hij trekt wit weg. Zegt dan: "Ik vertel je nu iets en wil niet dat je daarna vragen stelt. Mijn zoon heeft mijn eerste vrouw vermoord, daarna zijn kind van nog geen jaar oud. Hij heeft vervolgens zichzelf van het leven beroofd. Maar... hier laat ik het bij..."

Terug in ons dorpje zoeken we op internet op zijn naam en alles wordt helder. En nu is er dit boek...



 

Archief 2017