Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 36 - Bijnabuur

dinsdag 05 september 2017

Trof zondagmiddag aan de kassa van AH een voormalige bijna-buurman. Met zijn vrouw en hem hadden wij indertijd intensief contact, ook al omdat wij elkaar dagelijks tegenkwamen als wij wandelden met de honden. Hij stond voor mij, ik herkende hem en vond het echt fijn hem na jaren zo onverwachts te ontmoeten. 
En te begroeten dan natuurlijk. Dus ik tikte hem op de schouder, gaf hem een hand. Eerder schreef ik hier dat bijna niemand nog weet wie ik ben sinds ik weer hoofdhaar heb. Bij hem duurde dat niet zo lang. Vertelde dan ook dat hij mij volgt via deze site. "Ik weet dus van de minnen en... van de plussen!" Ik had zojuist De Liefste aan hem voorgesteld. 

Archief 2017