Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 33 - Dat was ik

maandag 14 augustus 2017

"Zorg goed voor haar", zei ik haar vriend. Een half uur daarvóór zag ik hem voor het eerst. Stelde zich voor. Tijdens het in hun auto zetten van spullen die zij nog wilde ophalen, hield hij zich afzijdig. Gaf ons de ruimte om, op dit eerste emotionele ontmoetingsmoment sinds onze scheiding, samen te zijn met wat er nog te zeggen en te vragen viel over bijna een decennium van ons gezamenlijk leven. Maar... er kwamen nauwelijks woorden tussen ons. Ging meer over spullen dan gevoelens; was meer vluchten voor toen dan beleven van nu.
Dat zei ik hem ten afscheid: "Zorg goed voor haar." Te vaderlijk haast. Geen sinecure: IK was haar man. Hij, oprecht: "Dat zal ik doen."

Archief 2017