Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 27 - 120 woorden: Nieuwe Rodehuis-Courant)

zondag 02 juli 2017


Ik vond dat ik in elk geval vriend,  dichter-zanger, beeldend kunstenaar en taalliefhebber Jeroen van Merwijk moest tippen over die prachtige zojuist verschenen driedelige uitgave van de ongecensureerde memoires van Giacomo Casanova. Titel: Het verhaal van mijn leven. Vierduizend pagina's dundruk, tweehonderd kleurillustraties en ook nog toegevoegd het boek De laatste jaren van Casanova, dat vertaler Theo Kars (1940-2015) in 1998 schreef.
Ik bel hem op, vertel erover en zeg uiteindelijk nog enthousiast: "Staat trouwens een werkelijk prachtig stuk over in Volkskrant Magazine; dat moet je zeker lezen."
"Wie heeft die recensie geschreven?", vraagt Jeroen. Ik zeg hem dat ik het stuk er even bij pak en terwijl ik blader, hoor ik hem al lachen. Ik lees: Jeroen van Merwijk.


Archief 2017