Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 16 - Klein leven (8)

maandag 17 april 2017

Wennen of wensen. Eén letter verschil maar. Kat Cloch' went eraan dat twee honden bezit nemen van de woonkamer en dat zij dan beter boven blijft. En ze wenst dat het snel weer voorbij gaat.

Zo ging het ook met Pasen. Honden die een halve dag moeten wennen aan de kattengeur; de kat die zich, na hun vertrek, het dekentje weer toeëigent dat twee dagen bezit van twee honden was.

Wennen of wensen. Eén letter verschil maar. De Liefste went aan de weg en wegen hier, zoals ik dat doe bij haar. Alleen wensen wij nooit dat het snel weer voorbij gaat, maar juist dat het duurt....

Zo ging het ook met Pasen. Geliefden die elkaar halverwege de dag weer vinden en die, twee dagen later, na het vertrek, zich hun eigen plek weer toeëigenen. Niet omdat het mag, maar omdat het moet.


 

 

Archief 2017