Logboek

Het Logboek (de edities van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier niet meer terug te lezen) verandert 1 januari 2020 weer van een dag- in een Weekboek. Elke week - een enkele keer iets vaker - schrijven over wat week maakt. Of zoals ik het tegenwoordig noem: ik ben in mijn leven onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt: met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger echter zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20202019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

-----

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 9 uur.

Week 14 - Klein klein leven (5)

zondag 02 april 2017

Middels een convenant huwelijkse voorwaarden kun je bindende afspraken maken over het afzien van financiële verplichtingen jegens elkaar. Geen partner-alimentatie, geen pensioendeel... Zo hadden ook wij het geregeld.
Maar zelfs als je echtgenote er zelf voor kiest van je te scheiden en vervolgens een bijstandsuitkering aanvraagt, ben je als ex-partner opeens toch weer wettelijk onderhoudsplichting volgens een zogeheten Participatiewet. Het is nauwelijks uit te leggen en iedereen die ik ken, vindt het behalve onrechtvaardig ook not done. Maar intussen is het wel zo...

Het is zaterdagmiddag 1 april en zoals zo vaak lopen De Liefste en ik in een uur tijd van haar huis in een dorp nabij Rotterdam naar het centrum van de stad. Vervolgens via de Erasmusbrug naar Zuid. Langs Las Palmas en LantarenVenster. We hebben tijd zat, dus even De Rotterdam in voor een glas op de zevende. Daarna via de Rijnhavenbrug - in de Rotterdamse volksmond De Hoerenloper genoemd - naar De Kaap: het oude Katendrecht. 

 

 



We verbazen ons erover dat er deze zaterdagavond geen theateraanbod is in de beide Walhalla's, lopen nog even binnen bij Café De Ouwehoer en overleggen waar we gaan eten. Gewoon bij Posse? Of toch liever luxer bij Bistro Du Bac? Of weer naar Kwiezien? Of het beste van het allerbeste hier: De matroos en het meisje?

Middels een convenant huwelijkse voorwaarden kun je bindende afspraken maken, behalve over wat je werkelijk bindt: de liefde...



Aan het einde van de avond laten we De matroos en het meisje achter ons en lopen naar de metro richting centrum. Opeens denk ik aan die bijstandsaanvraag en zeg... - maar De Liefste snoert mij met haar kus de mond. "Waar zij woont, is geen Katendrecht, liefste; waar zij woont, zijn wij niet." 

Van de metro naar de trein, van de trein naar huis. En we zijn thuis...







 

Archief 2017