Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 11 - Dienstreis (3)

vrijdag 17 maart 2017

Nieuwe dienstreizen - dus naast het in het land bezoeken van bevriende theatermakers - zijn de cabaret-, cultuur- en poëzielezingen die ik geef voor het bedrijfsleven. Dat bracht mij vorige week als spreker naar een event in Ahoy Rotterdam en gisteren naar een congres van een zeer inspirerende organisatie in Amersfoort. Aan zakenlieden vertel ik over kunst en aan de hand van voorbeelden uit beeldende kunst, film, literatuur, muziek en theater maak ik inzichtelijk dat beter kijken naar kunstuitingen je leert anders te kijken in je dagelijks leven. Erg inspirerend.

Het is een heel andere wereld waarin ik op zulke dagen terechtkom en vooraf vreesde ik dan ook dat ik mij daarin helemaal niet zou thuisvoelen: immers cultuur versus business. Netwerker Jochem Klijn - zie www.netwerken.nl - dacht daar heel anders over nadat deze cabaretliefhebber mij een keer als spreker had meegemaakt. Hij daagde mij uit in zijn wereld te infilteren. Nou ja, zo begon het dus de afgelopen weken.

Gisteren in Amersfoort was Jochem Klijn de spreker vóór mij en ik besloot eerder te vertrekken om ook zijn presentatie mee te maken. Zeer leerzaam. Klijn was een zeer succesvol verkoper die daarmee stopte om in netwerktrainingen aan ondernemers te leren dat je moet stoppen met verkopen om meer klanten en omzet te bereiken.
Je zag de deelnemers opbloeien door zijn enthousiasme en overredingskracht. Hij bleef gelukkig ook bij mijn presentatie en hield ook nog eens zijn mond toen ik de deelnemers vragen stelde over het cabaretfragment dat ik toonde van Eric van Sauers. Daarna borrelden we in groter verband na over de verkiezingen en voorspelden we de uitlslag van Footbal Club Kopenhagen tegen Ajax Amsterdam. Hij voorspelde wat ik hoopte: Ajax won.

En nu zou ik, als ik zijn wijze raad had nagevolgd, niet op deze plaats uitvoerig moeten schrijven, maar op Linkedin kort moeten delen, liefst met nog een fotootje erbij hoe bijzonder het was. Maar dat fotootje maken vergat ik dus. Gelukkig komen er nog events genoeg waar hij en ik elkaar zullen treffen. Die foto zal ik dan posten - ook een nieuw woord dat ik inmiddels leerde.  


 

Maar natuurlijk: Jochem Klijn fotografeerde wel. 

Archief 2017