Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 50 - Zieke man

zondag 11 december 2016






Wie dit tekent, is ziek. Letterlijk. K is natuurlijk kanker en evenmin bestaat er misverstand over waar die tumor groeit. Zelfs een pijl zette hij erbij. 

Vervaardigd in Badourès, want dan noteert de tekenaar de letter B (deze keer linksonder, net boven zijn rechtervoet). 

Misverstand over de datum (rechtsonder voor ons) is mogelijk, want is dat tweede cijfer een 1 of een 7? Het is een 7, want in januari wist de tekenaar nog niet wat zich in juli aandiende.

Andere vragen: hoe is zijn blik? Is die hoopvol of hulpeloos? En wat houdt hij vast? Zijn dat slingers of... Ja, of... Het is het leven waaraan hij zich vasthoudt, maar de levenslijn die hem tezelfdertijd uit het leven trekt...

In Westeriks Werkelijkheid noteerde ik dat de personagaes in de binnenwereld van de tekenaar zich vaak ophouden achter een rekwisiet: veelal een tafel, soms een bed. Hier zit de man juist vóór in beeld. Is dat toeval? Voor wie schrijft of speelt of zingt of schildert of tekent, is niets toeval.

 

Archief 2016