Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 45 - L.C.

vrijdag 11 november 2016

Zo vroeg deze morgen, al ruim in november,
ik schrijf van me af, want ik lees dat je dood bent.
Zeeland is koud, 'k ben hier slechts twee dagen,
er is veel te doen vandaag, kan niet aan je denken.

Leonard Cohen is dood en ik zal de komende dagen uitvoeriger bij hem stilstaan dan met de bovenstaande vier regels, vrij bewerkt - elke Cohen-kenner zag het meteen - naar Famous Blue Raincoat.
Ik schreef ze vannacht - de nacht van donderdag op vrijdag - in een koud hotel in Burgh-Haamstede. Ik was opgestaan om te gaan schrijven, maar ik bleek niet alleen verstoken van verwarming, maar ook van WIFI. Via mijn telefoon had ik nog wel verbinding met de buitenwereld en ik las op Teletekst en nos.nl dat Cohen dood is.

Ik wilde naar de Cabaretfirma om zijn cd's en boeken te halen en hem vervolgens in dit logboek te herinneren. Dat komt dus later: er is veel te doen vandaag, kan niet aan hem denken.

 

Archief 2016