Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 43 - Meelezen

zaterdag 29 oktober 2016

De Liefste drong er al een paar keer op aan: een aparte rubriek met gedichten en toelichtingen daarop. En dus vult het enige lege (en nu nog grijsgekleurde) vlak van deze website zich binnenkort onder de titel Gedicht Gedacht. De rubriek biedt ook ruimte aan een keuze uit de eigen gedichten, veelal sonnetten, die ik de afgelopen jaren schreef.





Gedicht Gedacht
gaat over wat ontroert en/of ontregelt.
De Liefste citeert J.C. Bloem en verrast mij met Wislawa Szymborska:

Leven is de enige manier
om met  bladeren begroeid te raken,
op het zand naar adem te happen,
op vleugels proberen te vliegen;

[...]

om pijn te onderscheiden
van alles wat geen pijn is...

Ik antwoord haar met mijn keuze uit eigen en andermans werk. Eerst onder vier ogen en daarna hier. Lees gerust met ons mee.





 


 

Archief 2016