Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering. 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 1 - L.M (1)

dinsdag 05 januari 2016

In Memoriam Leo Markensteijn
Voor Marlies

"Mijn lieve vrouw, vanmorgen toen ik hier ontwaakte,
keek ik, lijf en ziel gebogen, mijn kamer rond:
dit huis, waar wij veel jaren van gezondheid blaakten
en waar, toen dat even niet zo was, jij je kracht hervond.

Er was zuurstof, dus ik leefde en wist: terstond
word ik gewassen en gekleed. Maar wat diep raakte,
was het besef: vandaag verlaat ik deze grond,
treed elders binnen, als patiënt, als stukgemaakte.

Toch was jij het die lief beloofde: ALS dit keer
het dan tòch gebeurt en er komt een medicijn,
kun jij terug en zullen wij weer samen zijn!

Maar ach, wij weten allebei hoe ik verkwijn.
Na deze ochtend heb ik echt geen leven meer.
Toen ging ik dood en... ik hervond mijn adem weer."

Archief 2016