Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

------

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 37 - 122. Gerda Blees: Week 32

dinsdag 13 september 2022

We hebben meer dan honderd boeken weggedaan om plaats voor jou te maken
stel je voor dat jij een heel stuk moederkoek zou moeten weggeven, dan kom je
in de buurt van wat het boek voor ons betekent, je vader heeft de opbrengst van
de verkoop naar de bank gebracht, genoeg om een paar pakken luiers en wat
kleine sokjes van te kopen maar dat is het ook, zo snel gaat geld, gelukkig
waren we toch al niet van plan je erg te gaan verwennen, geen zoet op brood
geen speelgoed met geluid, geen barbiecampers, starwarslego, sowieso niets
wat je toekomstige leeftijdsgenootjes in Bangladesh in elkaar moeten zetten
om de kas van de erven Disney te spekken, geen schattig zwerfhondje uit
Rusland dat je één keer uit zult laten om daarna te vragen of je toch
een hamster mag, geen schoenen van een heel duur merk dat nu nog niet
bestaat, niet de hele nacht opblijven om kooigevechten te kijken met je vader
geen nieuwe neus om je onzekerheid te bestrijden, en het collegegeld van die
ene prestigieuze universiteit in China zullen we evenmin kunnen betalen
maar wel gaan we je met onze liefste liefde overladen, een oneindige
hoeveelheid verzinsels en verhalen en de allerbeste Sinterklaasgedichten.

2022


Vervolg van gisteren. 

De laatste maanden breken aan. Het ook letterlijk ruimte geven aan de nieuwe bewoner en goede voornemens maken: niet van plan je erg te gaan verwennen […] maar wel gaan we je met onze liefste liefde overladen. En ook de moeder bereidt zich voor:


37

Je bent volgens de statistiekenmakers klaar
je longen kunnen ademen, je ogen kunnen open
als je nu geboren wordt zul je geen apparaten nodig hebben
om te blijven leven, door alle laatste dingen die ik deed ben ik weer
gaan overgeven, als ik de video’s mag geloven een teken dat jij veel haar krijgt
nooit keek ik zoveel video’s als deze dagen, vrouwen die in een camera praten
tijden hun weeën maken we warm voor borstkolven, maaltijdbezorgdiensten en
CO2-neutrale rompertjes, voor een gelukkig leven met jou, mijn kind, mijn liefste
accessoire, ik schaam me om ernaar te kijken maar ik kan het niet tegenhouden
je moeder blijkt helaas een volger en geen invloedrijke, het gedicht is ongeschikt
om Prénatal-producten in te placen, ook door het beperkte aantal lezers
als ik heel hard in mijn borsten knijp komen er twee minuscule gele
druppels uit mijn tepels, dus ik denk wel dat ik die wasbare
zoogkompressen die ik zag alvast bestel.


Wordt vervolgd (slot). 

Archief 2022