Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

------

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 36 - 116. Karel Eykman: Meisjesgraf

woensdag 07 september 2022

Wat onthield ik het allermeest?
Kapotte zuilen van de Romeinen
brokstukken, van de Grieken geweest
tempels, hoge galerijen?
Indrukwekkend.

Maar waar ik nog het meest om gaf
was in dat kleine museum in Athene.
Daar lag een meisje eeuwen in haar graf
zorgvuldig neergelegde botten en beentjes.
Hartverscheurend.

En dan aan haar pols dat kettinkje
rijen blauwe kralen aan elkaar
hadden haar ouders dat nog meegegeven
zoveel hielden ze van haar?
Onvergetelijk.


Vervolg van gisteren.

Voor Mijn hoofd in de wolken, zoals van van zijn boeken geïllustreerd door Sylvia Weve, maakte Karel Eykman in 1995 een keuze uit zijn liedjes voor televisie. Maar hij voegde er nieuwe, niet eerder gebundelde gedichten en liederen aan toe. En dat vind ik zijn mooiste werk. 






Ook het bovenstaande gedicht behoort tot dat nieuwe werk, evenals het gedicht hieronder. 

In memoriam Maya

Gek is dat
gister moest ik in de buurt zijn
waar dat slootje was, waar dat bootje was
waar ik me over je heen boog
waar jij me naar je toe trok
veertig jaar terug.
Weet je nog?

Gek is dat
jij en ik weten ervan.
Alleen nu ik die kaart gekregen heb
van geen bloemen, geen bezoek
weet ik dat jij er niet meer van weten kan.

Daardoor 
weet ik het ook niet meer
want ‘weet je nog’ is niet meer te vragen. 


Wordt vervolgd. 

Archief 2022