Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

------

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2022-1 (A t/m K), 2022-2 (L t/m Z) 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 28 - 71. Lieke Marsman: De onttovering van...

maandag 11 juli 2022

De onttovering van de wereld

regen en ruzie 
maar we worden beschermd 
door de plastic blokken 
van de McDonald’s speelplaats 
in mijn broekzak heb ik 
mijn meest kostbare bezit 
tot nu toe: een miniatuur Katrien Duck 
die uit een roze doosje springt 
zodra je het opent

twintig jaar later raak ik verstrikt 
in de wachtwoorden 
en patiëntnummers 
die ik nodig heb 
om toegang te krijgen tot mijzelf 
en ik voel mij onttoverd 
er is niets magisch aan dit leven 
waarin een balie een schavot is 
waarin de snelle achteruitgang 
aan het eind een angst is 
‘Ze voelde zich goed. Toen was ze dood.’ 
als een nieuwe fleece trui die een keer gewassen werd

zeg me dat de mensheid 
haar geloof verliest en ik antwoord 
we waren altijd al achterdochtig 
we knepen alleen nog een oogje dicht 
hadden in een ver verleden ergens gelezen:

het is beter met één oog 
het eeuwige leven binnen te gaan 
dan met twee ogen 
in het eeuwige vuur te worden gegooid

2021



Vervolg van gisteren.

Ook deze twee gedichten komen uit haar meest recente bundel, In mijn mand, die voorjaar 2021 verscheen. Op De onttovering van de wereld volgt Bij het vorige gedicht

stel me de hel heel anders voor
geen eeuwigdurende hitte, wel een gebrek
aan koel briesje vandaag. zelden storm,
des te vaker windkracht zes, ongelegen:
in te krappe kleren naar een afspraak
waar men begeerteloos op je wacht.
niks theatraal vierendelen, in de hel
voortdurend venijnige schopjes 
tegen de enkels. Wat had je dan gedacht?
zonder zelfverzonnen talismans
ligt je geluk er in andermans handen.

Archief 2022