Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

De illustratie ROT TOCH OP MET JE POËZIE! is van Gummhah
- het is zijn de Volkskrant-cartoon van 4 maart 2022 -
en die is hier met vriendelijke toestemming van
Gertjan van Leeuwen (= Gummbah) afgedrukt.

------


Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 17 - 49. Ilja Leonard Pfeijffer: Sonnet voor Henny

vrijdag 29 april 2022

Sonnet voor Henny
waarin Henny Vrienten (1948-2022) wordt herdacht


Ik heb mijn jeugd pas naderhand ontdekt. 
Zelfs Doe Maar was al jaren uit elkaar 
en niet bepaald nog hip, toen ik ernaar 
begon te luisteren. Een opgewekt 

en jong soort Nederlands klonk uit de speakers 
en ongehinderd door de lang vervlogen 
hysterie hoorde ik weloverwogen, 
precieze taal van marmeren klassiekers. 

Men zicht wel dat de poëzie finaal 
op apegapen ligt, als masturbatie 
met handjes die van bijgedachten beven. 

Maar Sappho zong. En Henny Vrientens taal 
brak harten van een hele generatie. 
Nu is hij dood, maar al zijn zinnen leven. 

2022


Zijn tweewekelijkse gedicht op de actualiteit voor NRC (lees ook onder meer hier) is deze vrijdag gewijd aan Henny Vrienten

Archief 2022