Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 20222021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 9 - 21. Lieven Tavernier: Ik was daar ook

dinsdag 01 maart 2022

In de stormen van het leven, in de rook die je verblindt,
in de mist van vroegere dagen waarin je de weg niet vindt,
op de wegen van de duisternis, wie was het die je verloor?
Vertel het niet aan mij, mijn vriend, ik was daar ook.

En dat de liefde blijven zou, ook jij hebt het geloofd.
Eens moet je wakker worden, ontwaken uit die droom.
Als wind en rook verdwijnt het, het laat geen enkel spoor.
Vertel het niet aan mij, mijn vriend, ik was daar ook.

Laat bitterheid je vriend niet zijn, het doet niemand goed.
Ga niet naar de overkant, weet dat je niet moet.
Verdreven uit elk paradijs dat jou werd beloofd.
Vertel het niet aan mij, mijn vriend, ik was daar ook.

Dat er voor jou wordt gezorgd, het wordt tijd dat je dat aanvaardt.
Verliezen is een kunst, mijn vriend, die zich leren laat.
Je kan de haven nog niet zien waar je binnenloopt.
Vertel het niet aan mij, mijn vriend, ik kom daar ook.

2021


Onderweg om mooie dingen aan te raken en daarover schrijven, dat is mijn motto. Dus de niet-mooie dingen laten we links liggen. 

Ik kocht de nieuwe cd van Lieven Tavernier en wat valt die me tegen. Dit in tegenstelling tot de (twaalf) eerdere (waarover meer hier en hier en hier). De inmiddels 74-jarige Gentse dichter-zanger speelt middelmatig gitaar en vond het toch niet nodig meer andere muzikanten bij Ik was daar ook te betrekken dan toetsenist, tevens producent Yves Meerschaert. Nou ja, nog drie zangeressen, die onder de naam Les Dames Tavernier het geheel onbegrijpelijk zoetsappig en voorspelbaar maken. 






Slechts één lied springt eruit en het zal geen toeval zijn dat dit troostlied het titellied is. Mijn keuze voor vandaag. Toch iets moois aangeraakt.

Archief 2022