Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 48 - 232. Toon Tellegen: De avond valt...

vrijdag 03 december 2021

Vervolg van hier.


De avond valt op zijn knieën


Lieve nacht,
ik wou dat je niet kwam,
ik heb je toch niet gevraagd te komen?
ja, misschien, toen de middag tegen me snauwde,
niets van me wilde weten
en doorging met middag zijn toen hij het al lang niet meer was,
maar daarna niet meer,
daarna wilde ik heel lang duren:
een avond die niet voorbij zou gaan,
met uren die steeds kleiner werden en toch steeds langer, lichter,
zo’n avond wilde ik zijn…

wie zegt me of na jou de ochtend weer komt?
en wat voor ochtend, als hij komt?

ik ben moe, nacht,
je friemelt al aan mijn knopen, ik voel het wel,
je maakt mijn veters al los…

nacht, geef me nog wat tijd.

2021 


Wordt vervolgd.

Archief 2021