Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 45 - 212. Bram Vermeulen: Rode wijn

zaterdag 13 november 2021

[Beluister hier.]







Het bed is 's nachts maar half beslapen,
de helft van mijn boeken nam ze mee,
de helft van mijn salaris is ruim voldoende,
slapen doe ik nu voor twee.

De platen waren allemaal van mij,
ik draai ze net zo hard ik kan,
de televisie mocht ze houden,
alsof ik niet zonder kan

Wat een bestaan, 
wat een luizenleven,
het kan niet stuk,
wat een geluk.

Rode wijn,
rode wijn,
kom, laat ons vrolijk zijn.

Ik drink me elke avond een beroerte,
eten heb ik weken niet gedaan,
ik pis weer net als vroeger in de wasbak
en slapen doe ik met mijn kleren aan.

Rode wijn,
rode wijn,
kom, laat ons vrolijk zijn.

Ik ben niet meer gewend aan stilte
en zeker niet zo lang.
De vrijheid die ik terug wou hebben,
die maakt me eigenlijk bang.

Toch is het niet dat ik haar mis,
't is ongewoon nog even.
Niemand heeft zich vergist,
't is wennen aan mijn eigen leven.

Een keuken vol met vuile glazen,
het kan alleen maar beter gaan,
wie heeft er meubels of gordijnen nodig?
Ik begin van voor af aan.

Wat een bestaan,
wat een luizenleven,
het kan niet stuk,
wat een geluk.

Rode wijn,
rode wijn,
kom, laat ons vrolijk zijn.

1988


Voor toelichting: lees hier.

Archief 2021