Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 23 - 154. Remco Ekkers: Dood

dinsdag 08 juni 2021

Ik zal mijn dood niet zien
in de laatste seconde
als mijn lichaam neerblijft.
Ik zal niet weten hoe kracht

van het liggen naar
het dromen wegdrijft.
Ik zal niet zijn die ik was
als de dood mij leegdroomt

en tot de laatste leden stijft.
Maar dit verwart mij het meest:
het oog dat nu leest, zag
nooit de hand die nu schrijft.

1989

Niet alleen het hart van A.L. Snijders stopte abrupt met kloppen dit weekeinde, maar ook dat van Remco Ekkers. Vrijdagmiddag kreeg hij op straat een hartaanval en stierf. Op 1 juli a.s. zou hij zijn tachtigste verjaardag vieren.
Ik schreef eind april nog over zijn nieuwste bundel (lees hier en hier). Bovenstaand gedicht, uit de bundel De vrouw van zwaarden (1989), vormt het hart van zijn overlijdensbericht.

Archief 2021