Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een sinds 2016 dagelijkse en vanaf 1 januari 2020 wekelijkse, maar daarna toch weer iets vakere rubriek met gedichten en gedachten daarover. Vanaf januari 2021 zal er minder vaak dan wekelijks een bijdrage te lezen zijn; de schrijftijd gaat op aan drie boeken in voorbereiding. Het levensmotto blijft: ik ben onderweg om mooie dingen aan te raken.

-----

Voor wie een handvat zoekt:
Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar;
met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn deze links: daarmee ga je naar
de inhoudsopgaven van 2021-1 (A t/m K), 2021-2 (L t/m Z), 2020-1 (A t/m K), 2020-2 (L t/m Z), 2019, 20182017 en 2016.

Week 22 - 150. Johan Verminnen: Lieve vriendin

vrijdag 04 juni 2021

[Beluister hier.]

Lieve vriendin, die ik heb gekend
die ik mocht beminnen, die mij heeft verwend
o, de dagen, de nachten, ze waren zo zoet
alleen van dat wachten werd jij zo moe
het eten dat koud werd, het eenzaam ontbijt
toen jij het beu werd, was ik je kwijt
in de archieven van mijn groot verdriet
liggen veel brieven, ik verstuurde ze niet

Lieve vriendin, nee dit is geen liefdeslied
geen nieuw begin dat eindigt op verdriet
Lieve vriendin, dit is geen afscheidslied
als ik je zie dan ben ik blij, meer niet.

Lieve vriendin, die ik heb gekend
die ik mocht beminnen, die mij heeft verwend
je plakt in geen album, je staat in mijn hart
als een ultimatum, dreigend maar zacht
toch denk ik niet bitter, we hadden het goed
dat ik je zal missen, dat geef ik graag toe
in de archieven van mijn groot verdriet
liggen wel brieven, maar antwoorden niet

Lieve vriendin, die ik heb gekend
die ik mocht beminnen, die mij heeft verwend
toch kan ik niet laten bij vragen naar schuld
elk antwoord te haten, laat het oningevuld

1986


Vervolg van gisteren.


Johan Verminnen in Mooie dagen:

Ik heb best wel een paar vrouwen gekend in mijn leven, maar van mijn kant was het altijd echte, waarachtige liefde. Met mijn eerste lief Danielle heb ik tien jaar samengewoond. 


Ze gaf me tien jaar van haar jong leven 
en die tien jaar zijn we allebei kwijt. 
Ik gaf haar tien jaar van mijn jong leven,
van die tien jaar heb ik verdomme geen spijt.

De scheiding van Danielle is een litteken, haar vroegtijdig overlijden nog meer. Had ik haar kunnen helpen met haar alcoholprobleem? Maar ik heb nergens spijt van. Littekens moet je koesteren. Hoe ouder je wordt, hoe meer je er krijgt en je moet ermee verder.

Ook mijn relatie met Suzy was op de klippen gelopen. Over haar, en bij uitbreiding alle vrouwen die ik heb liefgehad, gaat Lieve vriendin. 

Archief 2021